Selamlar sayın okuyucular.
Ben 26 yaşında, dört senedir bu bataklığın içinde olan bir gencim. Bu illetle tanışmam 2022 yılında askerlikte başladı.
Karantina koğuşundaydık. Yaklaşık 20 asker sohbet ederken usta askerler koğuşa ziyarete geldi. İçlerinden biri, yan ranzadaki arkadaşa “Kumardan şu kadar kazandım, bu kadar kazandım. İnanmıyorsan bak,” diyerek telefonu çevirdi. O an 10 bin TL kazandığını kendi gözlerimle gördüm. O sırada batıda asker maaşımız 165 TL idi.
Bir ay sonra koğuşta uzanırken canım çok sıkıldı ve 50 TL attım. Siteleri bulmak, para yüklemek hiç zor değildi. O anda 30 kuruştan çevirirken para 350 TL oldu ve çektim. Pek şımarmadım. Soğukkanlı bir şekilde “Bu kadar kolaymış, gidene kadar tatil parası çıkarırım,” diyerek devam ettim.
Zamanla daha yüksek oynamak istedim ve bir gece 3.000 TL kaybettim. Elim ayağım titremeye başladı. Tuvalete gittim, sigara yaktım, sakinleşmeye çalıştım. “Bu zararı çıkarmam lazım,” diyerek devam ettim ve 16 bin TL kazandım. Artık zararım çıkmış, tatil param oluşmuştu. Çok mutluydum.
Her gün oynamaya devam ettim. Bir gün komutanları yakaladım, onların da oynadığını gördüm. Muhabbet derinleşti. Komutanlarla ortak hesap yapıp oyunlara devam etmeye başladık. Askerliğimin sonuna geldiğimde hiç param kalmamıştı. Kendi paramdan 12 bin TL gitmişti. Bir de 10 bin TL kredi çektim, yaklaşık bir saat içinde o da bitti.
Arkadaşlardan, evden para istiyordum; anında bitiriyordum. Psikolojim bozulmuştu ama kimseye çaktırmıyordum. Askerlik bittikten sonra hemen işe girdim. Borcumu kapatmaya yöneldim, hiç oynamıyordum. Tövbe etmiştim ve 3 ay içinde borcun büyük kısmını kapatmıştım.
Sonra aniden iş değiştirdim. Yeni iş yerinde çalışanların neredeyse yarısı oynuyordu ve oynamayanları da teşvik ediyorlardı. 10 gün direndim, sonunda beni de ikna ettiler. Tekrar siteye kayıt oldum. Ben oynamıyordum ama hesabımdan hoş geldin bonusunu kullanıp geri verdiler.
Maaş günü geldi. “Onlar şekerden kazanıyor, ben de kazanırım,” dedim. Ufak bir miktar attım ve yine kazandım. Borcumu kapattım, telefon aldım, özel diş doktorunda tedavi oldum. “Oh,” dedim, “kendimi biliyorum, bir daha oynamam.” Sonuçta 3 aydır bir kere girmiştim.
Ama artık her ay maaş günü oynuyor, kalan 29 günü parasız geçiriyordum. Evdekiler ve arkadaşlar anlamasın diye kredi kartlarıyla geçiniyordum. Zamanla 3–4 kredi kartı, her bankadan avans hesap, ufak ufak krediler derken toplam borç 200 bin TL’ye ulaştı. Kimseden borç almadığım için kimse kumar oynadığımı anlamıyordu.
Maaş artık ödemelere yetmiyordu. Borçlara yatırmak yerine siteye yatırdım ve max win yaptım. Çılgınlar gibi seviniyordum. 420 bin TL kazanmıştım. Tüm borçları kapattım, yıllık izne çıktım, 15 gün tatil yaptım.
Eve döndüğümde “Tatilde harcadığım çıksın,” diyerek tekrar siteye girdim. Kendimi sıfırladım. Ardından 100 bin TL kredi çektim, onu da sıfırladım. Banka kredi vermeyene kadar çektim. Faiziyle birlikte borç 475 bin TL oldu.
Asgari ücretle ödeyemeyeceğimi anlayınca işten ayrıldım ve gemilerde çalışmaya başladım. Maaşımın yarısıyla kredi ödüyor, yarısıyla siteye atıyordum. Bir süre sonra kredi bile ödemeyip her şeyi siteye yatırmaya başladım. Her maaş günü geceleri ağlıyor, kafamı yumrukluyordum.
Tüm arkadaşlarım evleniyor, araba, motor alıyor, iş kuruyordu. Ben ise hâlâ bu bataklıkta daha da dibe saplanıyordum. Durumumu ablama açıkladım. Hem kızdı hem anlayış gösterdi. Kredilerimin birini kapattı. Kalanı için “Cezanı çek,” dedi. Yine tövbeler ettim… ama yine oynadım.
İzinde evdekiler “O kadar gemide çalıştın, paran nerede?” diye sormasınlar diye şirketten borç alıyor, şehir dışına tatile gidiyor, sonra köye dönüyordum. Eve icra kâğıtları geliyor, bir şekilde kardeşime örtbas ettiriyordum.
Tekrar gemiye çıktım. Bir daha oynamamak üzere yeminler ettim. 5 ay hiç bulaşmadım ve tüm borçları kapattım. Biraz da para biriktirdim. Can sıkıntısından “10 bin TL atayım, eğleneyim,” dedim. O gün yine attıkça attım, tüm parayı sıfırladım. Kayıp bonusuyla para 350 bin TL oldu, çektim… ve bir hafta içinde hepsini tekrar kaybettim.
Sicilim bozulduğu için artık bankalar kredi vermiyor, kart çıkmıyor. Bu sayede yeni borca da giremiyorum. Kimseden borç isteyemediğim için sadece gelen maaşımı sıfırlıyorum.
Ve 4 yılın sonunda elde var sıfır:
Ne bir birikim,
ne insanlarla bağ,
ne bir ilişki…
Sadece onlarca stres, kaybolan gençliğim ve geriye dönüp baktığımda koskoca bir boşluk.